Kaplica Sióstr Niepokalanek
Niepokalanego Poczęcia
Najświętszej Marii Panny

Sanktuarium Matki Bożej Jazłowieckiej

Klasztor Sióstr Niepokalanek

Pani Jazłowiecka
koronowana
9 lipca 1939 roku

Diecezja Łowicka

Obraz MB

Miejscowość Jazłowiec jest położona wśród jarów podolskich, około 200 km na południowy wschód od Lwowa, a 18 km od Buczacza. W 1863 roku dolny zamek, znajdujący się w ruinie, odbudowały przybyłe z Rzymu siostry niepokalanki i założyły w nim szkołę dla dziewcząt. W kaplicy klasztoru od roku 1883 znajdował się neoklasycystyczny posąg Najświętszej Panny, który w 1946 roku został przewieziony do kaplicy domu generalnego zgromadzenia w Szymanowie, około 40 km na zachód od Warszawy. Figura Niepokalanej czczona jest pod nazwą Pani Jazłowieckiej.
Posąg Najświętszej Marii Panny Jazłowieckiej z białego kararyjskiego marmuru jest dziełem polskiego rzeźbiarza, Oskara Sosnowskiego. Wykonany był w Rzymie na prośbę błogosławionej matki Marceliny Darowskiej, współzałożycielki Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, do kaplicy domu macierzystego w Jazłowcu. 10 sierpnia 1883 roku ksiądz arcybiskup Zygmunt Szczęsny Feliński poświęcił statuę Matki Bożej. Pełen dostojeństwa i blasku posąg ma w sobie spokój, harmonię i lekkość niemal żywych rysów. Maryja ze skupioną twarzą i z rękami skrzyżowanymi na piersiach rozważa Boże słowa przekazane przez archanioła Gabriela o tajemnicy zwiastowania, gestem rąk wyrażając poddanie się Woli Bożej. Statua Matki Bożej oddziałuje niepokalaną czystością na każdego klęczącego przed nią.
Od roku 1883 siostry składały przed swą Panią śluby zakonne, a wychowanki przyrzeczenia sodalicyjne.
Przywilej rozszerzania kultu Pani Jazłowieckiej przypadł przede wszystkim ułanom, którzy od 9 do 11 lipca 1919 roku pod Jazłowcem otrzymali chrzest bojowy. Od tego momentu nosili nazwę 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich. Ukrytą w klasztorze figurę Niepokalanej obrali sobie za Hetmankę i jej przypisywali swoje pierwsze zwycięstwo. 20 marca 1921 roku marszałek Józef Piłsudski wręczył pułkowi sztandar i przypiął złoty krzyż kawalerski Virtuti Militari. Order ten, jak i drugi – srebrny, żołnierze ofiarowali swojej Hetmance, Pani Jazłowieckiej.
Koronację posągu Pani Jazłowieckiej poprzedziła prośba złożona w stolicy apostolskiej. W dniu 25 maja 1939 roku Ojciec Święty Pius XII wydał brewe koronacyjne. Uroczystej koronacji w imieniu ojca świętego dokonał August kardynał Hlond, prymas Polski, 9 lipca 1939 roku, w asyście biskupów, duchowieństwa, władz państwowych oraz pułku Ułanów Jazłowieckich i kilkudziesięciotysięcznego tłumu pielgrzymów. Koronowanie posągu, który wówczas nie miał jeszcze 50 lat, było niezwykłym faktem, świadczącym o rozmiarach kultu.
Dwa miesiące po koronacji wybuchła II wojna światowa i to rozpoczęło nowy okres w dziejach kultu Najświętszej Marii Panny Jazłowieckiej. Medaliki i obrazki cudownej figury przechowywali Polacy rozproszeni po całym świecie. Maryja udzielała swym czcicielom łask, czego dowodem są liczne wota złożone po zakończeniu działań wojennych.
Po wojnie siostry niepokalanki musiały opuścić Jazłowiec. W dniu 24 czerwca 1946 roku posąg Pani Jazłowieckiej wniesiono uroczyście do kaplicy klasztornej w Szymanowie. Jako pierwszy pątnik do Białej Pani przybył prymas Polski, August kardynał Hlond. Zaraz też zaczęli przybywać do Pani Jazłowieckiej liczni pielgrzymi.

Szymanow_04.jpg
Szymanow_02.jpg
Szymanow_03.jpg